Bugün öldüm ben;
yalnızlıktan,
kimsesizlikten,
limansızlıktan öldüm...
Gözyaşlarımı, zırhımın cebine sakladım.
Güçlü olmaktan, nefret ettim.
Bugün;
tepkisizlikten,
ağlayamamaktan yoruldum.
Ağız dolusu küfürler,
çığlıklar biriktirdim!
Canım acıdı.
Ahh! Canım yine çok acıdı.
Öldüm ben,
bugün.
İçimde; onlarca cam kesiği...
Yorgunum,
yaralarımı saklamaktan.
Baharlar gelse ruhuma,
çiçeklerle
sarhoş olsam
keşke...
Erikler açsa;
ben yeşillensem,
yeniden doğsam
keşke...
Öldüm çünkü
bugün,
çok sevmekten!
****
05.03.15
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder