Korkak

   Yüzümüz, gözümüz
sağlam dursun.
   Ölen ölsün, kalan sağlar;
bizimdir!
   Aliler ölsün, Berkinler, Abdullahlar...
Niceleri daha...
   Kan gölünün ortasında,
tıkayıp kulaklarımızı,
güzel kalalım biz;
olanca korkaklığımızla....
                           ****
                        26.11.2014

Vicdan

   Yüzlerce acı ile dolu,
yeryüzü.
   Madenler kan,
parklar öfke kokuyor.
   Ağaçlar isyanda.
   Boğuldu insanlığımız.
   İnsanlığımız öldü,
dipsiz kuyularda.
   Kömürler ısıtır mı şimdi;
üşüyen vicdanı?
   Ağaçlar sarar mı yeniden?
   Hangi kuş öter penceremizde,
yuvası olmayan?
   Ezan sesleri unutturur mu?
                                ****
                          26.11.2014

Kurdele

   Dipsiz kuyulara gömmüşler,
kurdelelerimi.
   Renklerimi almışlar.
   Dikenli tellere sardım saçlarımı.
   Karanlık ve ölü kokuyor,
hayat.
   Beyaz elbiseme, siyah yaralar bulaşmış.
   Göz kapaklarım kanamış.
                                      ****
                                   25.11.2014
 

Çocukluğum 2

   Eski bir sokak ortasında rastladım çocukluğuma.

   Karşısına geçip,

sarıldım,

ağladım.

   Elimde ipi kalmış.

   Hiç olmayan uçurtmalarımı vurmuşlar
renklerinden!

   Kuşlar kaçmış!

   Şehir yanmış!

   O sokak ortasında kalmış, çocukluğum!

                                         ****

                                      25.11.2014

Akbaba

   Milyonlarca, doğmamış çocuğum var
benim.
   Doğurganlığıma, kadınlığıma inat
dolaşıyorlar bedenimde.
   Ölü gelinlerle dolu bir mezarlık gibi,
siyah güllerle çevrili etrafım.
   Dikenleri camdan!
   Serçeleri kanattılar!
   Uçurtmaları vurdular!
   Bütün o renkler,
müzik sustu!
   Akbabaların çığlığı yırtıyor gökyüzünü!
                                    ****
                                  23.11.2014

Çocukluğum

   Çocukluğum, geldi oturdu dizime
bir gece...
   Annesi oldum çocukluğumun;
gözyaşlarını öptüm,
dizlerini sardım,
saçlarını ördüm.
   Gitti sonra...
   Bir daha;
ağlamayacak!
kanamayacak!
karışmayacak!
   Rüzgarlar ona hiç esmeyecekti!
                                    ****
                              23.11.2014

Aşk Bitti

   Şarkılar katil!
   Zehirli gözlerin gibi...
   Panzehir yok!
   Bıçakla kazıdım derimi,
sıyrıldım kabuğumdan.
   İçimden, beni yeniden doğurdum!
   Aşk bitti!
               ****
               18.11.2014

Rüya

   Gözlerim kaybolmuş, gülerken.
   Gözlerim, seni hiç görmemiş.
   Ellerim bulmamış.
   Kollarım sarmamış.
   Bir şarkı duymuşum.
   Bir rüya görmüş,
bir kabus...
   Karabasan gibi çökmüşsün;
yüzün çirkin,
yüzün kirli!
   Ellerinde benim kanım...
                        ****
                       18.11.2014

Kirli Beyaz

   Gözyaşlarımı kitledim.
   Küf kokulu sandıklarda;
hayallerimle birlikte duruyor öyle...
   Kızların çeyizleri gibi,
seyirlik danteller...
   Maviler olsun isterdim!
   Her yer kirli beyaz!
                    ****
                  18.11.2014

Yarım

   Milyonlarca öptüm.
   Elimi tutmuştun işte,
dünyaları kurtarabilirdik!
   Bıraksan;
gökkuşağı  bile olurdu.
   Maviler, yeşiller...
   Sen korktun!
   Biz yarım kaldık.
                 ****
                 18.11.2014

Kırık

   Kırmızıyı öldürdün,
   Kana bulandı ellerim.
   Avuç içlerim tıka basa cam kırıklarıyla dolu.
                                              ****
                                            17.11.2014

Yalancıktan

 
   Sen şimdi;
sana hiç yakışmayan şarkılar dinliyorsun,
yalancı gözlerinle...
   Yalancıktan hüzünlüsün.
   Yalancıktan yalnız.
   Kırılan bi senmişsin gibi...
                                 ****
                              17.11.2014
   
 

Kırmızı

   Hala benim gözümdeki sen var,
profilinde.
   Bendeki sen...
   Gözümdeki sen...
   Gözlerin olmadan, duruyorsun öylece.
   Eski fotoğraflardaki; sevilmeyen tipler gibi...
   Gözlerini oymuş biri;
makasla...
   Sokak aralarındaki, ucuz fahişeler gibisin;
içinde hüzün, dışında boya var.
   Ahh! Tonlarca kırmızı...
   Bütün yasakların rengi,
yaralarımın kabuğusun.
                 ****
          16.11.2014
                   

07.11.2014- 5

   Sarılmıştık.
   Boynumda uyuyakalmıştın.
   Nasıl da sığmıştık o kanepeye?
   Anne gibiydim,
kollarımda sen.
   Dünyaları taşırken, omuzlarımda;
kuş kadar hafiftim o an.
   Bitmesin istedim.
   O telefon hiç çalmasın ve
biz hiç uyanmayalım!

                      ****

07.11.2014- 4

   Kimsenin olamam diyorum,
elbette olacağımı bile bile...
   Hayat devam etmeli,
acı bitmeli!
   Dudaklarımı ve
tırnaklarımı boyamalı
başlamalı yeniden.
   Boynun olmasa da, kokun, ellerin
olmasa da;
etmeli işte!
   Sanki hep varlar mıydı ki? diyorum;
gülüşün geliyor, aklıma...
   Sevgi kaplarken içimi;
tam o sıra,
yalanların...
   Kapranlık oluyor kalbim,
üşüyorum.

                         ****

07.11.2014- 3

 

Garip bir şeymiş, tecrübe ettim;
   Farklı iki insanın buluşması,
karışması; garipmiş.
   Acı aynı zamanda...
   Şeker hiç keşfedilmemiş gibi...
   Güzellik hiç varolmamış,
mutluluk imkansızmış,
bütün o kötü insanlar aslına haklıymış gibi...
   Kan soğuk, aşk hiç yokmuş gibi.

                                        ****

07.11.2014- 2

   Sen gittin;
   Lokumlar da gitti.
   Pamuklar da.
   Üçgenoslar da...
   Tombul popoları görünce;
heycanlanmalarım,
    Minik kediler,
    Parmağımdaki;
zeytin dalı yüzüğüm,
    Sevdiğin;
saçlarım,
     Çocuklara olan;
sevgim de...
     Öylece gittiler işte.
     Yarım kalan, sonu merak edilen;
bir rüya gibi...
      Uyandım ve bitti işte!

                                  ****

07.11.2014- 1

   Ellerimi seviyordun ya hani;
Onlar hala güzeller aslında.
   Sadece biraz çizikler var,
Kalbim gibi..
Zeytin yaptı.
   Onun dışında hala aynı;
Tırnaklarım...
Mavi ojelerim...
    Üşüdüler işte bi,
Sıcak değilller artık...
Öyle...
               ****

24.10.2014

   Ben sana fazlaydım, sen bana eksik..
   Oysa, çocukluk yaralarımız benziyor gibiydi; sanki dizlerimiz aynı yerden kanamış, aynı okyanusta kimsesiz kalmıştık.
    Haklıydın; farklıydık. Sen giyinmeyi bilmiyordun, ben çok süslüydüm. Midye tavayı midye dolmaya tercih ediyordun, ben tüm sakatatların tiryakisi. Koyu fenerliydin, fanatizme karşıydım. Ortak şarkılarımız dışında herşeyimiz farklıydı evet! Filmlerimiz, müziklerimiz... Sen Taksim, ben Kadıköydüm... İki ayrı yaka.
    Ama ellerini sevmiştim çocuk. İlk onları sevmiştim. Uzun parmaklarını, üçgenos tırnaklarını.. Sonra kirpiklerinin altına sakladığın çocukluğunu, yamuk ve sivri çeneni, yanaklarını sevmiştim. Dudaklarını... Boynunu...
     Fesleğen  yetmedi işte.
     Ağır geldim sana. Taşıyamadın. Oracıkta düşüverdim ellerinden. Derim yoktu ki, etime camlar battı. Canım yandı. Çok yandı...
                                                                                                   
                                                                                                                                   ****

severim ki...

   Sana dair ne varsa, sevmemeliydim artık...
   Ama nasıl sevmem, Cem Adrian 'ı, Ahmet Kaya 'yı nasıl sevmem?
   Kedileri, tombul popoları, Miki 'yi , o küçük buzağıyı nasıl sevmem?
   Fesleğenli gözlemeleri- makarnaları... Sandvicleri sevmeden nasıl durayım? Balık ekmeği, midye tavayı, yeşil elmayı, zeytinyağlı sarmayı...
   Modayı nasıl sevmem? O çikolatacıyı... Birlikte yürüdüğümüz sokakları, tramvayı, deniz otobüslerini nasıl sevmem?
    Küçük prensi, Cemal Süreyya 'yı, Aziz Nesin 'i, Nietzsche 'yi, Cahit Sıtkı 'yı  nasıl sevmem?
    Küçük biraları, el yapımı şarabı.... Ah gizli buluşmaları, yaramazlıkları, çoçuklar gibi sevinmeleri, ikinin boynunu buküp, üçün hatrı kalan öpücükleri nasıl sevmem?
                                                                                                                 ****
                                                                                                               22.10.2014

Öylesine 2

   Bazı şarkılar vardır ya,
acıtır.
   Kemiklerin bile sızlar hani...
   İşte öyle şarkılar dinlemiyorum,
artık!
   Gözyaşlarımı sakladım.
   Akmamalılar.
   Akmayacaklar!
   Varsın şehir susuz kalsın
                                  ****
                              16.10.2014

oylesine

   Seni özlemedim de,
Miki'yi merak ediyorum.
   Okyanusu geçebildi mi acaba?
   Belki de yiyecek bulamadı?
   Ne bileyim iste yaşıyor mudur ki?
   Ha bi de, tombul popolar denizdeler mi?
   Kim bilir belki de güneşleniyorlardır?
   Peki ya o küçük buzağı durabiliyor mu ayakta?
   Özlemedim iste...
   Sadece bunları merak ediyorum.
                                                             ****
                                                           04.10.2014
                                                           

soguk bir ask masali

   Adam önce, çok seviyorum dedi, kadına ...
   Sonra korktu,
kaçmak istedi.
   Kadın; gitme, kal diyemedi.
   Öylece kaldılar.
   Öptü kadını adam
- boynundan,göğsünden,dudaklarından..-
 iyileştiler.
   Ama yaralar biriktirdiler,
epeyce...
   Adam şiir okudu kadın.,
   Tiyatroya gittiler, kitaplar aldılar.
   Kadın, mutlu oldu ;
adamı dev yaptı.
   Oysa geç olmayacaktı anlaması;
sıradandı, sığdı, korkaktı...
   Kadın sevdikçe,
çirkinleşti.
   Adam küçüldü, miniminnacık kaldı.
   Vedalaşılamayan bir ask da bitmiş oldu böylece...
                                                  ****
                                                 01.10.2014

Kaçtım

   Bugün içimdeki; o koca yalnızlıkla karşılaştım, yine.. Oldukça acıdı içim.. O koca okyanusta; yapayalnız kaldım. Kimse elini uzatmadı yine..
   Gittim ve biraz yüzdüm.( Hatta galiba ilk kez yalnız yüzdüm.) Sonra yürüdüm.
   Sokaklar keşfettim. Evler... Bahçeler... Yaseminlerin, akşam sefalarının kokusunu içime çektim. Sonra, güldamlası buldum - annanemin en sevdiği çiçek-  kokladım, hüzünlendim. Üzümler gördüm salkımlarda, incirler... Renkli çiçekler; adını bilmediğim... Sonra gülümsedim; traktörde kavun satan o yaşlı amcaya...
   Kulağımda, ' terliklerimle gelsem sana ' diyordu; Ezginin Günlüğü... Burnum sızladı o an... Hiç durman koşmak istedim. Koşamadım. Öylece yürüdüm işte.. İnsanlar gördüm, öylece görünmez oldum aralarında...
Çıkmaz sokaklara girdim, ayçiçeği gördüm-pek severim- gülümsedim. Tam da o an ' ben artık şarkı dinlemek değil, şarkı söylemek istiyorum' diyordu... Gözyaşlarımı tuttum ellerimle, bıraksam; şehir sular altında kalacaktı.
   Lavantalar gördüm bahçelerde, kediler... Hepsine selam verdim. Bilmediğim bir şehirde, hiç bilmediğim sokaklarda yürüdüm uzun uzun... Duygular, kokular, renkler birbirine karıştı. Neden mutsuzum? diye düşündüm bi an ve ' aşk hiç biter mi?' dedi... Düşündüm. Aşk hiç biter mi? dedim. Cevabını bulamadım, içim acıdı.
   Öylece içime döndüm, ama korktum; çok derine inemezdim. Yaralarımla karşılaşmak istemezdim. Sevmek kötü bir şey olsa gerek dedim, çok sevmekse; çok daha kötü... Yanımdan yaşlı bir çift geçti o an; insan yaşlanınca çirkinleşiyor, onu farkettim. Ölmek istedim, sevmek canımı acıttı. Nefesim kesildi bi an sanki, ayağıma kıramp girdi, kasıldım. Yine de durmadım. Kaybolmak, saklanmak istedim.
    Hiç param kalmamıştı, son paramla 'o' na ananas aldığımı hatırladım. ( vitamin almalıydı, hasta olacaktı, yorulmuştu epeyce..) Odama gidesim yok. Sarılamıyorum, konuşamıyorum. Burnum sızlamaya devam ediyor, ellerim buz kesti.. Özledim mi ne? Ne garipmiş yanyana iken özlemek...
   Biri bıçakla, karın boşluğumu oyuyor sanki; ölüyorum gibi...Nefes alamıyorum, bedenim soğuyor gibi...
Kuyunun başında kendimi izliyorum, elimi uzatamıyorum. Kendi kendimi çekip çıkaramıyorum.
   Gitsem diyorum, bırakıp herşeyi... Saçmalıyorum. Kendimi tanıyamaz oldum. Neredeydi içimdeki 'o özgür kız' ( kendisine bir süredir ulaşılamıyor.) Bu aşk beni tanınmaz hale getirdi- koskoca bir enkaz-. Peki aşk böyle kötü birşey miydi? Bilemedim, kafam karışık. Yalnız kalmalıyım, uzak kalmalıyım......
                                                                                                                     ****
                                                                                                                 12.08.2014