Vicdan

   Yüzlerce acı ile dolu,
yeryüzü.
   Madenler kan,
parklar öfke kokuyor.
   Ağaçlar isyanda.
   Boğuldu insanlığımız.
   İnsanlığımız öldü,
dipsiz kuyularda.
   Kömürler ısıtır mı şimdi;
üşüyen vicdanı?
   Ağaçlar sarar mı yeniden?
   Hangi kuş öter penceremizde,
yuvası olmayan?
   Ezan sesleri unutturur mu?
                                ****
                          26.11.2014