Sarılmıştık.
Boynumda uyuyakalmıştın.
Nasıl da sığmıştık o kanepeye?
Anne gibiydim,
kollarımda sen.
Dünyaları taşırken, omuzlarımda;
kuş kadar hafiftim o an.
Bitmesin istedim.
O telefon hiç çalmasın ve
biz hiç uyanmayalım!
****
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder