26 Kasım 2014 Çarşamba

Çocukluğum


   Çocukluğum, geldi oturdu dizime
bir gece...
   Annesi oldum çocukluğumun;
gözyaşlarını öptüm,
dizlerini sardım,
saçlarını ördüm.
   Gitti sonra...
   Bir daha;
ağlamayacak!
kanamayacak!
karışmayacak!
   Rüzgarlar ona hiç esmeyecekti!
                                    ****
                              23.11.2014

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder