Kimsenin olamam diyorum,
elbette olacağımı bile bile...
Hayat devam etmeli,
acı bitmeli!
Dudaklarımı ve
tırnaklarımı boyamalı
başlamalı yeniden.
Boynun olmasa da, kokun, ellerin
olmasa da;
etmeli işte!
Sanki hep varlar mıydı ki? diyorum;
gülüşün geliyor, aklıma...
Sevgi kaplarken içimi;
tam o sıra,
yalanların...
Kapranlık oluyor kalbim,
üşüyorum.
****
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder